Współczesna architektura – jaka jest?

Data dodania: 23.02.2016


XXI wiek określany epoką nowych technologii przyniósł wiele niekonwencjonalnych rozwiązań praktycznie w każdej dziedzinie codziennego życia nawet przeciętnego Kowalskiego. A jak na tle takich przemian wygląda współczesna architektura? Czy można w ogóle wypunktować cechy charakterystyczne dla tego stylu?

Pluralizm, złożoność

W literaturze przyjęło się określać, że od przełomu XX i XXI wieku w architekturze panuje epoka postmodernizmu. Trudno doszukiwać się jednoznacznych wytycznych, które określałyby jasno jaka jest współczesna architektura – można wręcz powiedzieć, że jednolitą cechą postmodernizmu jest właśnie brak jednolitości. Panuje zasada złożonych mieszanek stylu, które w głównej mierze są dyktowane przez indywidualne porywy estetyki projektantów. Co ciekawe, zdaniem postmodernistów, architektura współczesna nie tylko nie musi, ale wręcz nie powinna odzwierciedlać bieżących rewolucji w postępie technologicznym, a raczej ma być odporna na zmiany jakie idą z duchem czasu. Ważną cechą projektów postmodernistycznych jest przełożenie na architekturę indywidualny kontekst i upodobanie autora konstrukcji czy wnętrza – można więc z góry założyć dużą niejednorodność koncepcji architektonicznych i aranżacji wnętrz.

Główne kierunki

O ile współczesna architektura może być kojarzona z dużym pudełkiem, w którym znajduje się mnóstwo maleńkich karteczek, z których każda jest innej treści, o tyle część z nich przybiera określony kształt, który pozwala wyróżnić kilka szczególnie widocznych kierunków postmodernistycznej architektury.

Pierwszym z nich jest na pewno dekonstruktywizm, którego źródeł należy szukać jeszcze w latach 80. XX wieku. Dekonstrukcja w architekturze sprzeciwia się co do idei wobec modernizmu, a więc charakterystyczne dla tego stylu jest przekonanie, że należy się zbuntować przeciwko myśleniu o czystości formy czy formie, która służy funkcji. Takie zasady mają jedynie ograniczać architekturę, z czego dekonstruktywizm chce znaleźć wyjście w postaci fantazyjnych kształtów i linii budynków, odbiegających od tradycyjnie przyjętych norm. Przykładem architektury dekonstrukcji są takie budynki jak Puente de la Mujer w Argentynie czy Imperial War Museum North w Wielkiej Brytanii.

Projekt Multikino - StudioAG

Innym silnie wyodrębnionym nurtem postmodernizmu w architekturze jest neomodernizm, a więc styl, który w swoich ideach nawiązuje do założeń modernizmu, ale przyjmuje inne spojrzenie chociażby w kwestii traktowania budynku jako całości. Architektura neomodernistyczna zakłada, że fasada nie musi stanowić jednorodnego projektu z resztą budynku, tak jak ma to miejsce w przypadku Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie, gdzie zastosowano elewację budynku, która nie pełni funkcji konstrukcyjnej a za sobą skrywa projekt w pełni dekonstrukcyjny. Projekty neomodernistów mają napawać nadzieją, której źródłem są nowoczesne rozwiązania.

Ciekawym kierunkiem współczesnej architektury jest też high-tech, czyli styl nawiązujący bardzo silnie do nowych technologii. Skojarzenia z innowacyjnymi technikami mają pochodzić nie tylko z samej konstrukcji czy wyglądzie budynku, ale również z wyposażeniem wnętrz. Technologia, której dynamiczny rozwój można zauważyć natychmiast w innych dziedzinach życia, do branży budowlanej dotarła z opóźnieniem charakterystycznym dla tego rynku, ale teraz na dobre zadomowiła się w przestrzeni urbanistycznej. Architekci high-tech lubią używać w swoich projektach materiałów takich jak stal, szkło i beton, przez co mogą sprawiać wrażenie nieco chłodnych przestrzeni. Z architekturą high-tech łączy się także pojęcie inteligentnych budynków, które są wręcz naszpikowane nowoczesnymi rozwiązaniami technologicznymi, od zintegrowanych systemów wyposażenia zaczynając, na personalizowanych ustawieniach sterowania kończąc. Przykładem stylu high-tech jest stadion Allianz Arena w Monachium czy Mode Gakuen Cocoon Tower w Tokio.

Więcej: